Horoskop

Od zarania dziejów ludzkości wiedza o gwiazdach i planetach powiązana była z ich wpływem na los człowieka. Wiedzę tą nazwano Astrologią. Samo pojęcie wywodzi się z języka greckiego i oznacza- astron- ciało niebieskie, gwiazda i logos- mowa, myśl. Nasza wiedza o tej dziedzinie pozostaje wciąż uboga. Popularnie mówi się że astrologia to inaczej przeznaczenie. Mimo tego należy zrozumieć, iż astrologia neguje istnienie ślepego przeznaczenia, opiera się głównie na doświadczeniu i bogatej statystyce. Bieg gwiazd może zapowiadać przyszłość, jednakże automatycznie jej nie tworzy. Astrologia od początku swojego istnienia miłą duże znaczenie dla ludzkości.
Była siłą napędową obserwacji astronomicznych, która służyła przekonaniom, równocześnie przyczyniła się do poznania świata. Przez pewien czasu uważano astronomię za młodszą siostrę astrologii. Przepowiadanie przyszłych losów ludzkich na podstawie układu gwiazd i planet ma swoją długą historię. Astrologia przechodziła zmienne koleje losu, także i w Polsce. Powszechnie wiadomo, ze astrologia wzięła swój początek z Chaldei. Niewiele jednak jest wiadomo o pierwszych próbach przepowiedni astrologicznych. Historia mówi, że zanim powstała astrologia horoskopowa, istniała o wiele wcześniej astrologia ogólna, którą można uznać za prekursorkę właściwej astrologii.Astrologię orzekającą zaczęto formułować na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. Najważniejszy zbiór przepowiedni astrologicznych tzw. Enuna Anu Enlil, powstała przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. 

Kolejnym etapem, od astrologii orzekającej do horoskopów urodzeniowych, była księga Salmeschiniaka, z III wieku p.n.e. W tej księdze wg niektórych znajdują się imiona najważniejszych bóstw planet, bóstw Zodiaku, gwiazdozbiorów. Ze współczesnych badań, wynika, że astrologia horoskopowa rozwinęła się z czasem, w następstwie coraz dokładniejszych i systematycznych obserwacji ruchu planet i gwiazd. Pierwsze przepowiednie astrologiczne zapisywane były na glinianych tabliczkach, tzw. astrolabia. Najprawdopodobniej były to pierwsze mapy nieba.

Astrologia w Polsce 
W Polsce astrologia rozwinęła się w XV wieku i przybrała bardziej naukowy charakter. Bardzo sprzyjający dla astrologów w Polsce był czas panowania Zygmunta Augusta (1548-1572). Po wygaśnięciu dynastii Jagiellonów, w okresie panowania pierwszych królów elekcyjnych, astrologia była bardzo szeroko uprawiana. Od początku XVII wieku, astrologia europejska i również polska, zaczęła chylić się ku upadkowi. Czasy saskie to okres całkowitego upadku astrologii. W początkach XX wieku astrologia znów zaczęła wychodzić z mroku.  Znanymi też byli Tycho de Bracie oraz Jan Kupler, odkrywca praw rządzących ruchem ciał niebieskich.